سلامتِ روان ، در روان بودنِ آن است

روغن موتور ِ مغز

?

آب ،

همان که از رنگ و بوی و مزه،هیچ ندارد و از هیچ ، همه چیز می سازد.

و هم اوست که هر مزه ای را مزه می بخشد

                                   چنین عشقی را خواهانم ، چنین ماهیتی را ...

و آبی که در بند بماند یا می گندد و یا یخ می بندد .

و عشقی که جاری نباشد به بادِ فساد میرود .

و هیچ چیز متعفن تر از فسادِ عشق نیست.

انسان ِ ایستا اگر بی بضاعت باشد افسرده میگردد، و اگر داشته باشد فاسد...

براستی که رفتن ، بوی تازگی می دهد و تازگی ، میل ِ به رفتن دارد.

عشق، عقل ِ پیشرفته است .

عشق ، محصول عقل است و تاج سر عقل...

این اندیشه است که چون آگاه می شود بوی عشق به خود می گیرد .

عشق ، زیباترین شکل ِ اندیشه است.

کمترین نیرو و بیشترین بازده است

                                            و این از خواصِ عشق است .

عشق ، روغن موتور ِ مغز است .

اصطکاک را به حداقل می رساند .

سایش را می ساید و بستر را برای زایشی دوباره می گسترد .

این عشق است که روان را روان تر می کند .

چربی ِ روح مرا آب کن ای آتش ِ عشق

زردی روی مرا سرخ کن ای شعله ی شاد

..................................

 F  L

دوم تیرماه 1387

نوشته شده توسط فراز لاری در 87/04/02 |